Alle mensenrechten verdedigen, graag


Mensenrechten zijn het uitgangspunt van deze blog. Simpel: onaantastbare rechten respecteren en verdedigen. Voor alle mensen.

De feiten, de cijfers én ook ieders buikgevoel zeggen hetzelfde: wereldwijd worden de rechten van vrouwen veel vaker geschonden. Zij zijn vaker slachtoffer van seksueel en ander geweld. Zij verdienen minder voor hetzelfde werk. Dat is zo in alle culturen, ook in de onze. Maar er is wel degelijk ook een verschil tussen culturen. In de meeste Europese landen heeft een vrouw wettelijk gezien dezelfde rechten en kansen als een man. De valkuilen schuilen hier meestal in de waardering. Vrouwen en hun werk of bijdragen worden vaak niet gelijk gewaardeerd aan die van een man. Het “tais-toi et sois belle” is nooit veraf.

Politiek correct of niet, wie eerlijk is geeft toe dat in de meeste moslimculturen een vrouw niet even veel waard is als een man. ook wettelijk niet, zeker niet waar de sharia heerst. En dat is van een heel andere orde. Vrouwen hebben niet dezelfde kansen op onderwijs, niet dezelfde rechten bijvoorbeeld om te erven enz. Een klein broertje krijgt met de paplepel binnen dat hij meer waard is als zijn zusje. Zij moet beschermd (gedomineerd) worden. Ook tegen zichzelf, als het moet (opzetten die hoofddoek!). Hij is verantwoordelijk voor haar. Dus ja, wanneer moslims onze westerse wereld binnenkomen voor veiligheid – waar zij recht op hebben- dan is dat met een ander mensbeeld dan het vigerende hier ‘bij ons’. En dat betekent, in dit geval, dat zij zich zullen moeten aanpassen aan ons beeld van gelijkwaardigheid. Want wij gaan uit van de mensenrechten en daar gaan wij geen duimbreed op toegeven.

We zitten dus met heel wat werk voor de boeg.
Enerzijds moeten we in de eigen cultuur nog werken aan de gelijke waardering en het stoppen met het seksueel exploiteren van vrouwen.
Anderzijds moeten we mensen in nood een veilige haven bieden en ervoor zorgen dat wij hen opvangen wanneer in hun thuisland hun mensenrechten geschonden worden en zelfs hun leven bedreigd.
Tenslotte moeten wij deze mensen van meet af aan wijzen op de plichten die uit hun rechten voortvloeien, namelijk dat ook zij geacht worden de mensenrechten te respecteren en dat betekent dat mannen en vrouwen gelijk en goed behandeld worden. Wellicht moet dit gebeuren via opleiding, opvoeding en sociale integratie, namelijk het goede voorbeeld geven.

Het is een hele boterham, maar het komt allemaal goed. Al zal dat niet voor morgen zijn.

Ik denk dat onderstaand artikel, geschreven door belangrijke vrouwenorganisaties, hetzelfde wil zeggen.
gelijke kansen van aan de start

Alle mensenrechten verdedigen, graag

Terecht toont iedereen zich verontwaardigd over het seksueel geweld en grensoverschrijdende gedrag tegen vrouwen op oudejaarsnacht in Keulen. Sindsdien regent het reacties met voorstellen voor aanpak en preventie. De feiten in Keulen moeten in alle eerlijkheid en openheid worden onderzocht en veroordeeld: al wie de wet overtrad, moet correct worden gestraft, ongeacht wie de daders zijn. Daarvoor zijn transparante en goed functionerende ordediensten nodig.

Wat we niet willen, is dat dit geweld wordt herleid tot één cultuur, een cultuur die zogenaamd eigen is aan asielzoekers (en nieuwkomers in het algemeen), en die ‘ons’ vreemd zou zijn. Dat verhaal klopt niet. En het stigmatiseert hele groepen mensen.

Seksueel geweld op vrouwen is niet iets van elders, het is in elke samenleving een wijdverspreid probleem. De Belgische cijfers liegen er niet om: dagelijks melden 8 vrouwen een verkrachting. Wie weet dat zo’n 90 procent van de slachtoffers een feit niet eens meldt, komt uit op de ontstellende rekensom van zo’n 80 verkrachtingen per dag. In 2014 registreerde ons land bijna 40.000 klachten voor partnergeweld.

Actieplan Sleurs

Keulen maakt voor de zoveelste keer pijnlijk duidelijk dat er dringend werk moet worden gemaakt van preventie van seksueel geweld en grensoverschrijdend gedrag. We hopen daarom dat het actieplan

dat federaal staatssecretaris voor Gelijke Kansen Elke Sleurs (N-VA) in december lanceerde, effectief werk zal maken van de bestrijding van elke vorm van gendergerelateerd en seksueel geweld.

Het is uiterst belangrijk dat dit gebeurt. Als vrouwen en mensenrechtenactivisten staan we daar op, want vrouwen hebben rechten. Mensenrechten.

Na Keulen komen ook andere voorstellen op tafel. Zo wil men het asielbeleid verstrengen, om dergelijke voorvallen in de toekomst te vermijden. Maar elke asielzoeker en vluchteling is nu al verplicht om onze wetten en regels na te leven. Vluchtelingen als groep viseren, is een selectieve aanpak die alle mensen op de vlucht als ‘gevaarlijk’ en ‘problematisch’ zal stigmatiseren en de angst voor nieuwkomers in onze samenleving zal versterken. Die aanpak suggereert dat geweld tegen vrouwen een zaak is waar vluchtelingen een patent op hebben. Die suggestie is problematisch en ronduit verkeerd.

Als vrouwen en mensenrechtenactivisten vinden we het essentieel hier op te wijzen. Vluchtelingen zijn mannen, vrouwen en kinderen met rechten. Mensenrechten.

Woorden wekken, voorbeelden strekken. Zich consequent beroepen op de universele waarden betekent strijden tegen seksisme en geweld tegen vrouwen, evenals mensen op de vlucht beschermen tegen oorlog, geweld en vervolging en een beleid voeren dat niet de angst voedt, maar de vrijheid en veiligheid van elke burger vooropstelt en inzetten op kwaliteitsvolle asielopvang en integratie na erkenning als vluchteling.

Na de recente terreurdaden in Europa bleek een fikse stijging van het nationale defensiebudget mogelijk. Een gelijkaardig engagement moet mogelijk zijn voor zo’n consequente politiek. Omdat alle mensenrechten even belangrijk zijn.

Hieraan verzaken is zowel slachtoffers van seksueel geweld als vluchtelingen oneer aandoen.

De Morgen,Wo. 13 Jan. 2016, Pagina 31
Charlotte Vandycke (Vluchtelingenwerk Vlaanderen), Eva Berghmans (Amnesty International), Vera Claes (Zij-kant), Magda De Meyer (Vrouwenraad), Sofie De Graeve (VOK), Riet Ory (Femma), Sarah Scheepers (Ella).

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.